บนทางเดินอาจไม่มีทางไหนมุ่งไปดวงดาว
ที่สองสกาว... บนนภา...
และคนที่เดินดิน ทุกทุกคน
ก็รู้ว่า... มันไกลเกินที่คนจะก้าวไป

ในความเป็นจริงเส้นทางบนดินนั้นก็มีดวงดาว
ที่ส่องสกาว... อยู่ไม่ไกล...
และตัวฉันคนนึงที่ต้องการจะก้าวไป
ฉันมั่นใจว่าคงไม่ยากเกิน

เพราะฉันนั้นต้องการมีเสี้ยวนาทีที่ยิ่งใหญ่
ให้ใจจดไว้... นานเท่านาน
อยากจะได้ภูมิใจที่มือฉันเคยได้เอื้อมผ่าน
ได้เก็บดาวที่แสนไกลด้วยตัวฉันเอง

คนบางคนอาจจะมีใจท้อแค่ตรงกลางทาง
หมดความหวัง... ในหัวใจ...
แต่มีฉันคนนึงที่ยังคงจะก้าวไป
ฉันมั่นใจกับทางที่เลือกเดิน

( ซ้ำ )

ฉันนั้นต้องการเขียนตำนานให้หัวใจ
เพื่อจำจดไว้นานเท่านาน
สิ่งที่ฉันทำไปจะเป็นเส้นทางที่ข้ามผ่าน
สู่จุดหมายที่ตั้งใจด้วยตัวฉันเอง